Nopforum!
Het nieuwe betere (not) noppen

Home » Public Forums » Rare ms-en en RPG's » Nop!  () 2 Votes
Alles in balans houden... GA DER VOOR DAPHNE! [message #1447 is a reply to message #1445] Thu, 12 March 2015 21:08 Go to previous messageGo to next message
  FloorAbbestee
Messages: 530
Registered: December 2013
Location: My mind palace.
Member
Ladieda c:
REGENBOOOOG naam: Raf Jayden Malt
leeftijd: 19
kleur ogen:bruin
kleur haar: donkerbruin/zwart? (zwart haar bestaat niet dusja Razz Wink
soort: EDIONIAAAN
karakter: Hij is like vet impulsief, doet een waar hij zelf zin in heeft, denkt weinig na. Raf is wel een hele lieve jongen, lacht veel maakt zich niet zo druk om dingen.
gave: 2e ranges Edoniaan, hij kan water lucht en aarde maar als hij vuur wilt kunnen moet ie eerst Nathan op z'n bek slaan.
verleden: OKE! Raf was als baby'tje terecht gekomen op een planeet waar eendonut al een tijdje mee in oorlog is. (verwisseld met een ander kind) Op gegeven moment was de chick die op dat moment zijn vriendinnetje was krijgsgevangene genomen. En Raf was van: "Neem mij maar mee dan." En zij waren van: "K." Dus toen was Raf krijgsgevangene in plaats van die meid. En toen ging Raf op Edonus wonen enzo. Het viel ze daar trouwens wel op dat ie edonus krachten had ipv die van die andere planeet. En eigenlijk bleek hij een vet toffe peer te zijn en bleef hij op Edonus wonen. Maar omdat hij geen familie of iets daar had was er niets om hem tegen te houden de werelden te ontdekken! REGENBOOOOG [insert inspirational stuff] REGENBOOOOG En dat is dus zo ongeveer hoe hij op aarde kwam (die plek waar de koning de hele tijd heen gaat.Wink.
vrienden: Hij mag bijna iedereen wel xD
familie: biologische of emotionele? Niet dat het veel uit maakt tho.
overig: WE DOEN ALLEMAAL ALSOF ZIJN TATTOOS (die je hier niet kunt zien) NIET ZO OERLELIJK ZIJN WANT PAYDEN WAS HET BESTE DAT IK KON VINDEN!
foto:
http://imagizer.imageshack.com/img538/1599/NMvcuM.jpg


Kaneeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel c:
Re: Alles in balans houden... GA DER VOOR DAPHNE! [message #1448 is a reply to message #1447] Thu, 12 March 2015 23:37 Go to previous messageGo to next message
  jaweriatjuhh is currently offline  jaweriatjuhh
Messages: 316
Registered: December 2013
Member
Indigo Hazel Waters

Oké, het was hier verdomd saai, er gebeurde hier niets *ahum*. Er gebeurde hier elke dag wel iets, maar niets interessants. Toen ik nog zo'n demon achtig iets was, was mijn leven nog interessant... Nooit had ik ooit gedacht dat ik zo zou denken... Toen de tijd had ik nogal een hekel aan mezelf, aan mijn demon achtige ik. Het leven was nogal raar.

Ik had een stapeltje bakstenen verzameld en was ze van plan om op Kiba, Alexander en Thomas te gooien.
1. Kiba, omdat hij met mij zou trainen en mij gewoon had laten zitten.
2. Alexander, ja, hij was gewoon Xandertje en hij verdiende een baksteen tegen zijn kop.
3. Thomas, Hij was Thomas en net als Alexander verdiende hij een baksteen tegen zijn kop, misschien zelfs 2.
'Hooooi, Indi.' Daar kwam hij, mijn eerste slachtoffer. Thomas. Ik pakte ene baksteen, ging in klaar staan om een baksteen te gooien en wachtte heel even.
'Indigo.... Wat ga je doen...?' vroeg hij nu op zijn hoede, hij liep langzaam terug.
'1. 2. 3' Bam daar ging mijn baksteen, het kwam niet tegen zijn kop, maar wel tegen zijn schouder en dat was goed genoeg. De tweede zou ik wel gewoon laten, het zou nogal zielig zijn als hij 2 bakstenen tegen zijn kop kreeg.
NU MAG IEMAND ANDERS SCHRIJVEN :D [message #1449 is a reply to message #1448] Fri, 13 March 2015 23:39 Go to previous messageGo to next message
  xDaphnexfaalx is currently offline  xDaphnexfaalx
Messages: 24
Registered: March 2015
Location: Nederland
Junior Member
Elizabeth
https://beautifuldiy.files.wordpress.com/2014/06/emily-rudd2.jpg?w=440

Net op het moment dat ik de jongen wilde vragen of ik iets van hem aan had kwamen er een jongen en een meisje naar buiten rennen.
"INDIGO KOM HIER!" Riep de jongen die achter het meisje aan rende.
"VIND JE HET NORMAAL OM BAKSTENEN NAAR MENSEN TE GOOIEN?!" Nu pas zag ik dat het meisje inderdaad bakstenen vast had.
"INDIGO ALS JE ZO STOER BENT OM TE GOOIEN STOP DAN MET RENNEN EN GOOI NOG EEN KEER!" Schreeuwde de jongen. Het meisje- Indigo- liet zich dat geen twee keer zeggen en kwam slippend tot stilstand.
"Weet je het zeker Thommy?" Vroeg ze met een lief stemmetje en een sluwe grijns. De jongen keek haar geschrokken aan, hij had deze reactie vast niet verwacht. Hij schudde zijn hoofd terwijl Indigo steeds dichter naar hem toe liep. De jongen nam een paar passen achteruit en kwam met zijn rug tegen een boom te staan.
"Je weet toch dat je mij niet uit moet dagen Thomas?" Ik begon zachtjes te lachen, dit was precies de manier waarop ik zou reageren bedacht ik me.
"Sorry Indi, leg nu maar rustig die steen neer, dan raakt er niemand gewond." Indigo keek nu juist nog bozer dan een paar seconden geleden en pakte de steen goed beet. Ze hief hem tot haar schouder en ging in een gooi-houding staan.
"Je weet dat ik een hekel heb aan die bijnaam!" Gilde ze terwijl ze de steen naar zijn hoofd wierp. Ik keek snel weg en hoopte vurig dat er geen bloed aan te pas zou komen. Ik hield m'n adem in en keek om me heen. De jongen zat nog steeds naast me op de tak en ook hij aanschouwde het ritueel met een grijns. Hij kreeg door dat ik naar hem aan het staren was en keek me aan.
"Tja, zulke dingen zijn niet heel erg verrassend bij die mensen. " Zei hij terwijl hij met z'n duim naar het huis wees.
"Jij bent niet een van die mensen?" Vroeg ik met opgetrokken wenkbrauwen. Hij schudde zijn hoofd terwijl hij zijn schouders ophaalde.
"Eigenlijk wel, maar ik probeer me zo afzijdig mogelijk te houden... Vandaar dat ik ook in een boom zit en niet als een maniak met bakstenen achter iemand aan ren." Ik glimlachte naar hem en bedacht dat deze dag echt een interessante wending had genomen.
"Ik ben Alexander Jared Fox by the way." Zei hij terwijl hij zijn hand uit stak.
"Elizabeth." Zei ik en schudde hem toen de hand.
"Geen achternaam?"
"Wil je het zo gedetailleerd? Elizabeth Anastasia Means."
"Hoe kom-" Zijn vraag werd afgebroken door een hoop gegil. Ik keek weer naar het huis en zag dat Thomas buitenwesten was geslagen door de baksteen van Indigo. Dat was echter geen probleem voor haar, aangezien ze inmiddels haar volgende slachtoffer aan het zoeken was en hij zat naast mij! Ik keek hem verontschuldigend aan.
"Sorry maar ik heb geen zin in bakstenen op m'n hoofd" fluisterde ik waarna ik in een andere boom sprong.
"Ik ook niet!" Riep hij naar mij, waardoor Indigo hem in het vizier kreeg. Ze glimlachte sluw en hief haar baksteen. Alexander zat best hoog en verscholen achter dikke takken, dus de kans dat ze hem ook daadwerkelijk zou raken achtte ik vrij klein, nihil eigenlijk. Ze gooide de baksteen met een boogje omhoog, maar voor hij ook maar in de buurt kon komen van Alexanders tak, deed de zwaartekracht zijn werk en liet de baksteen als een baksteen naar beneden vallen. Het enigste probleem waar niemand rekening mee had gehouden, was dat er iemand onder de boom was gaan zitten zonder iemand het had opgemerkt. Het meisje kreeg Alexander net pas in de gaten en zag de baksteen met een rotgang naar beneden komen. Ze beschermde haar hoofd zo goed en zo kwaadschiks als het ging, maar de baksteen landde nog recht op haar slaap.
"NEE NIKITHA!" Riepen Indigo en Alexander tegelijk, maar het was al te laat. Er was geen hartslag meer en het bloed gutste uit haar slaap. Ik nam een hap frisse lucht, draaide me om, sprong de boom uit en rende weg van de gillende stemmen die uit het huis naar buiten kwamen. Opzoek naar iets dat de bloeddorst kon lessen.


Xx-jes van Faal ;3

[Updated on: Sat, 14 March 2015 18:23] by Moderator

Report message to a moderator

Re: NU MAG IEMAND ANDERS SCHRIJVEN :D [message #1450 is a reply to message #1449] Sun, 15 March 2015 22:17 Go to previous messageGo to next message
  FloorAbbestee
Messages: 530
Registered: December 2013
Location: My mind palace.
Member
Ladieda c:
Raf Jayden Malt
https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/236x/fa/22/68/fa2268b8680221dedf7eab8756ed3a39.jpg


'Koning Nate!' roep ik terwijl ik een lichtelijk overdreven uitbundige buiging maak.
Nathan kijkt op en zijn wenkbrauwen vliegen omhoog als hij mij ziet. 'Raf.'
'Ook blij om mij weer te zien?' vraag ik.
'Ik ben hier niet om aan Edonus herinnerd te worden.' merkt hij op.
'Mooi, ik blijf hier denk ik.' Ik kan mijn grijns niet onderdrukken als Nathan geïrriteerd met zijn ogen rolt.
'Hey N- Wie is dat?' Het meisje blijft staan en kijkt me peinzend aan.
'Hi, ik ben Raf. En jij bent?' Ik steek mijn hand uit naar het meisje. Er licht een klein glimlachje rond haar lippen als ze hem schud.
'Gayla, aangenaam kennis te maken.' ze tuit haar lippen even terwijl ze nadenkt.
'Rose! Dit moet je komen zien!' Roept ze, mij verder negerend.
'Was Rose niet dat "zusje" van je?' vraag ik op gedempte toon aan Nathan. Hij knikt. 'En hoe is Gayla hier in betrokken?' Geen antwoord. 'Ooohw, ah oké ik snap het.'
Een meisje, wss Rose, komt aangelopen. Ze ziet nogal bleekjes en dat komt niet door haar donkere haar.
'Ehm, kan dat wachten? Er is iets dat jullie waarschijnlijk eerst willen zien.'

Damdamdamdaaaam


Kaneeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel c:
Re: NU MAG IEMAND ANDERS SCHRIJVEN :D [message #1451 is a reply to message #1450] Mon, 16 March 2015 02:02 Go to previous messageGo to next message
  jaweriatjuhh is currently offline  jaweriatjuhh
Messages: 316
Registered: December 2013
Member
Indigo Hazel Waters

Nee. Nee. eee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. eee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. eee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. eee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. eee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. eee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. eee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. eee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Dit was niet de bedoeling. Dit was echt niet de bedoeling. De baksteen moest Alexander raken, niet Nikitha, en het moest haar al helemaal niet vermoorden. Struikelend over mijn eigen voeten rende ik naar de levenloze lichaam van Nikitha toe. O god, wat moest ik doen. Ik ging naast haar levenloze lichaam zitten. Mijn handen trilden toen ik het bloedden probeerde te stelpen. Een paar bleke handen haalden mijn handen weg.
'Het helpt toch niet.' zei Alexander kalm.
'Ik heb haar vermoord.' mompelde ik. Alexander had mijn handen nog steeds vast. Hij zat naast mij, op de grond, met zijn vrije hand sloot hij Nikitha's ogen.
'Het was een ongeluk.'
'Ik... Ik heb haar vermoord.' mompelde ik weer.
'Je hebt het ook eens met Raven gedaan.'
'Misschien... Misschien kan Aizen haar terug halen. Dat deed hij ook met mij. Hij kan het wel. Aizen kan alles.' Ja, hij moest het doen. Nikitha zou niet dood voor lang zijn, nee, ze zou weer leven. Ze zou mij haten en ze zou Aizen aanbidden- net zoals ik- maar dat zou niet erg zijn.
'Aizen kan niet alles.' Ik keek op. Aizen keek mij met gefrons voorhoofd aan. ' Aizen kan bijna alles, maar dit fixen kan ik niet. Als ik haar weer tot leven breng moeten jij en Kiba weer dood en van Kiba zou ik het toch erger vinden, dus mag zij dood blijven.'Aizen haalde nonchalant zijn schouders op en keek Alexander en mij verveeld aan.
'Alexander zeg hier iets van.' schreeuwde ik hysterisch.
'Sorry, Indigo... Maar-' Alexander keek mij verontschuldigend aan. 'Ik heb liever dat jij, mijn beste vriendin, in leven blijft en Kiba mag ik ook iets meer dan Nikitha...' Nee! Nee. Nee. eee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Nee. Dit kon hij niet menen. Wat was er gebeurd met de rechtvaardige Alexander?
'Er is wel iets anders dat ik kan doen.' merkte Aizen op.
'Wat. WAT? Wat kan je doen?' vroeg ik hoopvol.
'Ik kan Nikitha uit je herinneringen wegnemen. Dan ben herinner je je haar niet en zal je je nooit schuldig voelen. Zoiets had ik ook bij iedereen hier gedaan op Kiba en Hinata's verzoek.' vertelde Aizen.
'Juist.'
'Niet doen, Indigo. Het is alles behalve leuk.' fluisterde Alexander in mijn oor.
'Ik wil het. Pak mijn herinneringen van mij af.' Zo zou ik niet met een schuldgevoel leven. Raven vermoorden vond ik niet erg, hij was toch een stomkop wie heel veel levens had.
Re: NU MAG IEMAND ANDERS SCHRIJVEN :D [message #1452 is a reply to message #1451] Mon, 16 March 2015 14:16 Go to previous messageGo to next message
  Sophietjuh99 is currently offline  Sophietjuh99
Messages: 249
Registered: December 2013
Member
http://images5.fanpop.com/image/photos/31800000/Ross-ross-lynch-austin-31896150-500-400.png
Thomas Daniël Quide

Indigo is gek met haar fucking bakstenen. Dat is het eerste dat ik denk voordat ik mijn ogen weer opendoe. Mijn hoofd bonkt en er zijn allemaal paniekerige stemmen om me heen. Waarom is hier godverdomme altijd iets aan de hand?! Het is hier ook geen vijf minuten rustig. Ik duw me omhoog op mijn ellebogen en spuug wat gras uit, dat in mijn mond was gekomen terwijl ik plat op mijn gezicht voorover viel. Dan zie ik waar alle herrie vandaan komt. Indigo zit huilend op de grond, volgens mij heeft ze zelf niet eens door dat ze huilt. Echt niets voor haar, namelijk. Haar handen en armen zitten onder het bloed. Het ziet er nogal schokkend uit. Indi kijkt op naar Aizen, waarmee ze blijkbaar praat. Alexander legt zijn hand op haar arm en zegt iets. Ze schudt zijn hand weg en knikt naar Aizen. Aizen trekt haar omhoog van de grond en neemt haar mee terug het huis in. Nu pas kan ik zien waar het bloed vandaan kwam. Er ligt een lichaam op de grond in een enorme plas bloed, dat al door de grond opgenomen wordt. Het komt blijkbaar uit haar hoofd, maar ik kan nog steeds zien wie het is. Nikitha. Ik krijg het gevoel alsof ik moet overgeven. Ik krabbel overeind en ren naar Alex toe, die nog naast het lichaam van Nikitha zit. Dat niemand haar probeert te helpen, betekent waarschijnlijk dat er niets meer aan te doen is. Alex kijkt op en weer weg als ik aankom.
'Wat is er gebeurd?', vraag ik zachtjes. Hij kijkt me even wazig aan, alsof hij mijn vraag moet verwerken.
'Indigo.', begint hij. 'Ze gooide een baksteen naar mij. Ik zat in deze boom. Indigo gooide niet hard genoeg en Nikitha zat eronder...' Hij slikt. 'Het dringt nu pas door, weetje. En Indigo is nu met Aizen mee om haar geheugen te laten wissen. Zou het niet juist beter zijn als we allemaal Nikitha in onze herinnering konden houden?' Ik knik en leg een hand op zijn schouder.
'Dat verdient ze wel.'
'Ja...' Ik ben even stil. 'We moeten een afscheid regelen. We moeten haar schoonmaken. Zo kunnen mensen haar niet zien.' Op dat moment klinkt er een geschrokken kreet. Gayla, Nate en Rose staan een stukje verderop. Er staat een jongen bij die ik niet ken. Alex zucht.
'Ik regel het wel.' Hij staat op en loopt naar de anderen toe. Ik kijk weer naar het lichaam van Nikitha. Ik voel dat mijn maag begint te borrelen en ik krijg het heel heet.
'Alex, ik ga even...', roep ik zonder naar hem te kijken. Ik klap mijn vleugels uit, waardoor mijn shirt scheurt en stijg op. Snel vlieg ik over te toppen van de bomen om daar even weg te komen. Ik bedoel, ik ben vaak bijna dood geweest, ik heb erge wonden gezien, ik heb mensen bijna dood zien gaan, ik heb mensen zien opstaan uit de dood, maar nog nooit een echt lijk. Van een bekende. Met bloed. Op een miniafstand. Ik maak mijn hoofd leeg en kijk alleen naar de toppen van de bomen waar ik overheen vlieg. Ik concentreer me op de wind onder mijn vleugels. Na een tijdje gaat het beter. Ineens hoor ik een geluid onder me. Het klinkt als een soort voetstappen, maar veel te snel. Een gestalte flitst onder me tussen de bomen door. Dan hoor ik gepiep en gegrom. Voorzichtig land ik in een boom en kijk naar wat het geluid veroorzaakte. Er zit een meisje op haar knieën. Aan haar voeten ligt een zwarte panter. Nog niet genoeg lijken voor vandaag dus. Het meisje kijkt me recht aan met haar bloedrode ogen. Vampier, gok ik. Maar nog steeds een meisje.
'Hallo!', zeg ik zo vriendelijk mogelijk. Ze kijkt me nog steeds aan. Ze lijkt ineens minder gevaarlijk, hoewel ze niet eens bewogen heeft.
'Ik ben Thomas.' Haar ogen krijgen een normale kleur. Nu snap ik waarom ze minder dreigend overkwam. Haar ogen veranderden.
'Jij bent de jongen van het huis daarachter.', zegt ze. Ze heeft een prettige stem. 'Van Indigo en Alexander Jared Fox enzo. Je werd bekogeld met bakstenen.' Meteen zit mijn keel weer dicht en zit Nikitha weer in mijn hoofd.
'Ja...', mompel ik, terwijl ik naar de grond kijk. Dan laat ik me uit de boom vallen. Het meisje schrikt er duidelijk van en zet een stap naar achter.
'Ik doe je niets.', zeg ik. 'Mag ik weten hoe je heet?'
'Alsof je me zou kunnen verslaan.', zegt ze een beetje zelfingenomen. Dan kijkt ze naar mijn vleugels, die nonchalant half opgevouwen zijn en half op de grond steunen.
'Engel?', vraagt ze.
'Gevallen engel.' Ik weet niet precies waarom ik dat aan haar vertel, maar goed. 'Vampier?'
'Jup.' Ze kijkt nog steeds naar mijn vleugels. 'Zijn ze groot als je ze uitstrekt?'
'Heb je nog nooit een engel gezien?' Ze haalt haar schouders op. 'Je kende Alex toch? Alex is ook een engel.' Ze knikt. Lekker spraakzaam.
'Oké. Hier is da deal: vertel je naam en je mag meekomen naar het huis. Als je wilt.'
'Gaan we vliegen dan?'
'Uhmm... dat kan...' Ik denk aan hoe ik Yue altijd in mijn armen nam, terwijl ik vloog. Ik schud de herinnering van me af. Yue is verleden tijd. Ze is zomaar verdwenen terwijl ik allemaal dingen meemaakte. Ik ben zelfs gevallen. Ze was er niet voor me. Ik mag verdergaan met mijn leven. 'Als ik je naam mag weten.'
'Elizabeth Anastasia Means.'
'Goed... Lizzy.' Ze kijkt me raar aan. Ik kijk uitdagend terug. 'Zullen we teruggaan naar het huis?'
Re: NU MAG IEMAND ANDERS SCHRIJVEN :D [message #1453 is a reply to message #1452] Mon, 16 March 2015 18:14 Go to previous messageGo to next message
  FloorAbbestee
Messages: 530
Registered: December 2013
Location: My mind palace.
Member
Ladieda c:
YESH! Schrijflijst! Ik kan me niet herinneren wanneer we deze voor te laatst gebruikt hadden xD. Maar dat waren iig mooie tijden. Anyways:

1. Marleen (nu bezig)
2. Daphne
3. Ikkuh
-mogelijk nog iemand idek
4. JJ (maar pas na middernacht want dat kind is een vampier ofzo)


Kaneeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel c:

[Updated on: Mon, 16 March 2015 18:15]

Report message to a moderator

Re: NU MAG IEMAND ANDERS SCHRIJVEN :D [message #1454 is a reply to message #1453] Mon, 16 March 2015 19:11 Go to previous messageGo to next message
  Marleen
Messages: 168
Registered: December 2013
Location: Snoepjes paradijs
Member
Nathaaaaan

Ik zie aan Rose dat er iets is, haar ogen zijn waterig en ze staart vooruit met dezelfde blik die ze had toen haar vrienden voor haar ogen werden verbrand.
'Wat is er?' vraagt Gayla, die duidelijk nog niet helemaal doorheeft dat er iets ergs aan de hand is. Raf daarentegen wordt gelijk serieus. Zijn houding switched gelijk van ontspannen naar serieus, hij recht zijn schouders, zijn ogen gaan op scherp en hij haalt zijn handen uit zijn zakken alsof hij van plan is om een storm op te roepen. Ik wil Raf net vertellen dat hoe getalenteerd hij ook is hij niks hoeft te doen omdat hier zo'n beetje elke dag iets gebeurd maar ik word onderbroken door een gil, en gil met Gayla's stem ookal ben ik ervan overtuigd dat het Traci was die gilde. Gayla/Traci kijkt me met grote ogen aan voordat ze door haar knieën zakt en Alex haar opvangt en rustig op de grond neerlegt. Ik werp een blik richting de boom waar Thomas zit bij een lichaam, waar allemaal bloed omheen ligt. We staan te ver weg om te kunnen zien wie het is maar het is duidelijk dat wie het ook is niet meer te redden valt. Rose gaat op de grond zitten om te voorkomen dat ze ook flauw valt.
'Wie?' vraagt Rose, ze praatte zo zacht dat ik niet zeker weet of Alex het wel gehoord heeft.
'Nikitha.' Ik knik langzaam en besluit dan om Rose en Traci mee naar binnen te nemen.

'Dus.. Gebeuren dat soort dingen hier vaak.' vraagt Raf op een gedempte toon.
'Het is niet de eerste keer.' zeg ik langzaam. 'Maar meestal komen we ervan af met heel veel geluk en alleen gewonden.' Raf knikt. Hij fronst zijn wenkbrauwen als zijn blik op Jackson valt die gepanikeerd heen en weer loopt tussen Scarlett en Soifon.
'Je vraagt je waarschijnlijk af wat ik hier doe.'
'En jij vraagt je waarschijnlijk af waarom ik liever hier ben dan op Edonus.' Er verschijnt een klein glimlachje om zijn lippen.
'Het zou je misschien verbazen maar, nee niet echt.' Ik trek mijn wenkbrauwen op.
'Je bent hier vijf minuten en er is gelijk iemand dood, er zijn een paar mensen flauwgevallen en we hebben verloofdes die hun lichamen kwijt raken.'
'Ja, het is natuurlijk niet zo dat doden mensen leuk zijn, maar er gebeurt hier tenminste iets. Ik heb geen idee op hoeveel werelden en dimensies ik ben geweest maar er is hier dus al meer gebeurt in vijf minuten dan wat er op andere plekken in vijf jaar gebeurd.

NEXT [message #1455 is a reply to message #1454] Mon, 16 March 2015 20:40 Go to previous messageGo to next message
  xDaphnexfaalx is currently offline  xDaphnexfaalx
Messages: 24
Registered: March 2015
Location: Nederland
Junior Member
Elizabeth

Pfft chantage zeg. Ik moet mijn naam vertellen zodat ik mee mag vliegen en vervolgens maakt hij er iets heel anders van. Ook moest ik perse mee naar het huis waar hij vandaan kwam, wat een gezeur zeg, ik wilde gewoon even vliegen! Achja het belangrijkste is nu dat ik kan vliegen, nou ja, soort van.
'Ben je er klaar voor Lizzy?' Vroeg Thomas terwijl hij langzaam opsteeg en voor me bleef vliegen.
'Soort van, en noem me niet zo!' Antwoordde ik terwijl hij om me heen vloog, me onder de armen pakte en langzaam maar zeker van de grond omhoog liftte. Ik keek omhoog naar Thomas en zag dat hij mijn reactie probeerde te peilen.
'Wat?'
'Nee gewoon, niks laat maar.' Was zijn duidelijke antwoord. Ik fronste, maar bedacht toen dat ik boven de bomen hing in zijn armen en ik nu beter niet door kon vragen met het risico dat hij boos werd... En me misschien wel liet vallen. Ik was dan wel onsterfelijk, ik zat er dan nog niet op te wachten om een pokken eind naar beneden te vallen. Ik genoot van het uitzicht, de bomen, de rivier langzaam kabbelend en de wolken net boven ons hoofd. Het rook hier in de lucht naar bomen en bloemen, ook was er een vage zoutlucht te onderscheiden vanuit de zee, kortom het rook heerlijk.
'Heb je het niet koud?' Vroeg Thomas toen ik de geur net goed opsnoof.
'Vampier remember?' Lachte ik naar hem. Ik was dolgelukkig op dit moment, vliegen was heerlijk rustgevend. Het bleef een tijdje stil, ik vroeg me af of we ook door wolken heen konden vliegen en besloot het erop te wagen.
'Thomas?'
'Uhum?' Mompelde hij terwijl hij van het uitzicht genoot.
'Kunnen we door wolken heen vliegen?' Toen ik klaar was met praten en hij niet antwoordde keek ik op. Hij keek me aan alsof hij water zag branden.
'Wat is er? Als het niet kan mag je het ook gewoon zeggen hoor...'
'Nee nee nee, dat is het niet, het kan prima maar ik verbaasde me erover dat je dat wilt. De meeste mensen die kunnen vliegen hebben een hekel aan wolken omdat je vleugels er erg zwaar van worden. Dat komt door het vocht dat in de wolken zit, ook vinden mensen het meestal vervelend om vochtige kleren te hebben...' Vertelde hij. Ik trok mijn schouders op, althans voor zover dat kon in deze situatie.
'Als je vleugels te zwaar worden, wat gebeurt er dan?'
'Dan kun je nog maar heel even zachtjes vliegen en moet je zorgen dat je land, want als je te lang in de wolken blijft hangen rollen vleugels vanzelf op.' Ik maakte een woah geluidje en klapte toen mijn mond dicht omdat ik begon met vliegen vangen.
We vlogen nu toch al best een tijdje, de zon begon zelfs al met ondergaan. De lucht kleurde rood en oranje.
'Zijn we er nog niet?' Vroeg ik hem. Ik keek op maar hij leek me niet te horen, ik pakte zijn arm vast, trok me omhoog tot voor zijn ogen en keek hem vragend aan.
'Zijn we er nog niet?' vroeg ik weer.
'Owh ja sorry, ik ben een beetje in gedachten verzonken geraakt... We zijn al een heel eind op weg naar Europa.' Ik keek hem aan, keek toen naar beneden en inderdaad! Verrek! Hij had gelijk we vlogen boven open zee.
'En nu?'
'Tja we kunnen rechtsomkeert maken... We kunnen ook een wereldreis maken?' Ik dacht even na, ja ik had geen zin om naar dat huis te gaan, met het risico te lopen daar iemand te vermoorden dankzij mijn bloeddorst. En ik wilde graag van de wereld zien, en wat is een betere manier om te reizen dan vliegen zonder vliegtuig?
'JA! Wereldreis!' Gilde ik in zijn oor.
'Moet je trouwens niemand zeggen dat je weg bent? Je vriendin of zo?' Vroeg ik meteen daarna. Hij schudde zijn hoofd.
'Neh, ze zullen vast niet veel aan me missen en m'n vriendin is verdwenen dus.'
'Ah sorry man dat spijt me voor je.' Vroeg ik.
'Ach ja ik leer ermee leven he en een wereldreis is een goede afleiding. Waar wil je eerst heen?'
'Geen idee, weet jij niks leuks?'
'Het land dat we het eerst tegen komen?' Gaapte hij. Het was ondertussen al flink donker en de maan scheen trots over de zee.
'Owh sorry, ik sta er soms niet bij stil dat anderen moeten slapen.' Echt hoor als ik had kunnen blozen had ik dat gedaan.
'Slaap jij niet dan?'
'Ik kan wel slapen, maar heb het niet nodig.' We vlogen nog een tijdje door en ik zag het land als eerst.
'LAND IN ZICHT!!!!' Schreeuwde ik terwijl Thomas me bijna liet vallen van schrik.
'Sorry.' Giechelde ik terwijl hij me quasi- boos aankeek. Langzaam veranderde zijn blik van boos naar geheimzinnig. Ik kreeg een oh-oh gevoel.
'Thomas? Wat ben je van plan?' Hij reageerde niet en vloog vrolijk door.
'THOMAS?!' Riep ik. Hij negeerde me nog steeds en vloog omhoog, en omhoog en toen zag ik niks meer, we zaten midden in een mist wolk. Ik voelde zijn sterke armen nog om me heen, maar langzaam aan werd de lucht vochtig.
'Thomas? Waar zijn we?' Ik hoorde hem lachen.
'We zitten in een wolk, dat wilde je toch?'
'Ja.. denk ik? Maar ik dacht dat je daar zware vleugels van kreeg?'
'Klopt. Daarom gaan we nu ook snel terug naar het land dat we zagen.' We vlogen terug naar beneden terwijl Thomas' vleugels langzaam maar zeker begonnen met oprollen. Net boven de boomtoppen schoten zijn vleugels helemaal terug zijn rug in. We vielen naar beneden en kwamen terecht in een eikenboom. De slappe lach sloeg toe en door het lachen viel ik uit de boom, waardoor ik nog harder moest lachen. Ik hoorde ook Thomas' bulderende lach vanuit de boom komen en niet veel later lagen we naast elkaar op de grond te rollen van het lachen.


Xx-jes van Faal ;3
Re: NEXT [message #1456 is a reply to message #1455] Thu, 19 March 2015 23:14 Go to previous messageGo to next message
  jaweriatjuhh is currently offline  jaweriatjuhh
Messages: 316
Registered: December 2013
Member
Kisuke Urahara

'Het lukt me niet bij haar.' mompelde Soifon verbaasd. Ze fronste haar wenkbrauwen en bleef maar met haar wapen Scarlett's voorhoofd aanraken. Ook ik fronste mijn voorhoofd, het lukte haar inderdaad niet, een captain wie het niet lukte. Dat was nog eens apart.
'Hmm. Probeer het nog eens.' zei ik terwijl ik achterover leunde en mijn armen uitstrekte. Dit was behoorlijk saai.
'Wat denk je dat ik ana het doen ben? Haar zo maar blauwe plekken bezorgen? Ik ben jou niet Urahara.' snauwde Soifon kwaad, haar gezicht liep rood aan van woede en hara onderlip trilde, o en hara rechteroog begon raar te doen. Creep. De captains van tegenwoordig waren maar raar.
'Ga opzij.' Ik knakte mijn vingers, stond op, leunde op Benehime en zei:'Tijd voor ons Benehime, Soifon is net zoals altijd nutteloos.' Soifon keek mij kwaad aan en ik kon niets anders doen dan grijnzend. Ik sloeg Benehime twee keer tegen de grond. Benehime veranderde in een zwaard en toen weer in mijn gebruikelijke wandelstok, tenminste ze leek op mijn wandelstok, ze was toch echt een beetje veranderd. Ze had nu haar "Save the Souls" vorm aangenomen. Een vorm die ze al jaren niet had aangenomen. Omdat ik verbannen was uit de Soul Society... weigerde ik de souls- zielen - veilig te helpen oversteken.
'Ja het voelt raar, vind je niet?' zei ik tegen Benehime. Dat Soul reapers tegen hun wapens praatten was volkomen normaal, onze wapens voelden ons aan. Wanneer wij- de Soul reapers- zich niet goed voelden, voelden de wapens zich ook niet "goed". Het was nogal moeilijk uit te leggen. De wapens voelden dan in ieder geval veel zwaarder dan normaal.
'Kom op, liefje.' - Voor niet Soul reapers klonk dit nu heel raar en creepy, maar Benehime en ik hadden gewoon een goede relatie. Ik duwde de onderkant van Benehime tegen Scarletts hoofd, veel harder dan Soifon deed, maar who cares. Dit was leuk.
'Kom terug stom zieltje, we kunnen je nog niet helpen met oversteken. Want - helaas- ben je nog niet dood.' Dat klonk echt heel aardig, maar niet heus. Scarlett opende meteen haar ogen en hapte naar adem. Dat was nou ook weer niet nodig, ze haalde al die tijd gewoon adem en was dus niet aan het stikken of zo. Raar mens.
'Dat was niet heel moeilijk, CAPTAIN Soifon.' Ik grijnsde naar Soifon wie mij kwaad aankeek. Zij keek mij eigenlijk altijd kwaad aan. Wat was haar probleem. Ik liet haar ook nog eens overnachten in mijn "winkel". De stomkop.
Iedereen voor Sophie? [message #1457 is a reply to message #1456] Sat, 21 March 2015 00:00 Go to previous messageGo to next message
  FloorAbbestee
Messages: 530
Registered: December 2013
Location: My mind palace.
Member
Ladieda c:
Raf Jayden Malt
http://imagizer.imageshack.com/img901/8080/Mw1ThG.jpg


'Jij houd meer van dood en verderf dan van je prachtige leventje op Edonus?' vraagt Nathan.
'Prachtig levendje? Met jou als koning zeker?' grap ik. 'Nee maar ik meen dit serieus. Het is prachtig hier. Ik neem stiekem aan dat er hier ook wel wat vrolijkere dingen gebeuren.'
'Zo nu en dan ja.'
'Nou dan dat klink fantastisch.' Ik grijns breed. 'Dus wat gaan we voor leuk ding doen?'
'Je wilt nú iets "leuks" doen?' vraagt de hoogheid.
'Nou we moeten natuurlijk wet deze schone slaapster eerst wakker maken.' zeg ik met een knikje naar Gayla. 'En dan ja.. Wat valt er allemaal te doen hier?'

Selene Howe
http://imagizer.imageshack.com/img909/2356/RHKf3O.png


Als de schok van Kitha's dood bij iedereen een beetje voorbij is, nou ja behalve bij Tony, en haar lichaam op een iets minder aparte plek neergelegd is, vind ik Ivy achter een bosje.
'Iv gaat het wel?' vraag ik terwijl ik naast haar neerhurk.
'Ga nou maar gewoon weg.' antwoord ze met een klein stemmetje.
'God je lijkt Jason wel.. Ik ga je niet alleen laten tot je me vertelt wat er is.' zucht ik terwijl ik naast haar op de grond ga zitten.
'Er is niks.' piept ze.
'Iv, ik kan me niet voorstellen dat dit je je zo zou gedragen als er "niks" aan de hand is.' merk ik droogjes op. 'Wat kan ik doen om je op te vrolijken?'
Ivy haalt haar schouders op.
'Zal ik je vertellen over Kiba?'
Een knikje.
'Oké dan.. Ehm. Ik ben echt slecht in dit soort dingen vertellen.'
'Vertel nou maar gewoon.' zegt Ivy. Ze klinkt al iets minder sipjes dus dat zal wel goed zijn.
'Oké het was belachelijk. Dit is zo gemeen om te zeggen.. Maar het is wel waar dus.. In ieder geval: hij ging een liedje zingen.' (Troelalatroelala) 'Daarbij is zingen ook net een van de dingen waar hij niet goed in is dus ik heb geen idee hoe hij dat een goed idee vond. Kijk als Jackson zo iets doet. Oké, zoon van apollo hij heeft weinig keus.'
Ivy trekt een wenkbrauw naar me op. 'Maar had je nou ja gezegd?'
'Wat denk je?' vraag ik sarcastisch. 'Ja ik heb ja gezegd.'

Gayla Smatrazovie
http://imagizer.imageshack.com/img673/4665/PXsI2r.png


Oké het zal wel. De jongens willen iets doen. Oké ik moet ietsje specifieker zijn Nathan is niet echt zo'n doener. Raf probeert iets te bedenken. Maar wat echt belangrijk is. Scarlett is weer terug in haar lichaam, en er moet nog heel veel gebeuren voor de bruiloft dus het is nu aan haar om ook echt iets te gaan ondernemen. Daarbij is er iemand overleden en Raf is gekomen. Dus ik kan de hele tafelopstelling op nieuw gaan doen. Hóe kunnen mensen het probleem hier niet zien?
'Hebben jullie eigenlijk al een GETUIGE?' vraag ik streng aan Scarlett en Jackson die druk bezig zijn elkaar in de armen te vliegen.
'Moet dat?' vraagt Jackson sipjes, pruilend als een verwend kind dat zijn snoepje niet krijgt.
'Moet dat?!' herhaal ik. 'Natuurlijk moet dat! Hoe kun je in vredesnaam trouwen zonder getuigen? Dan kun je net zo goed gewoon niks doen. Daarbij wil ik voor iedereen met een speciale rol bijpassende outfits.'
'Wacht wat?' onderbreekt Scarlett. 'We mogen toch wel zelf bepalen wat we dragen op de bruiloft?'
'Jullie wel. Maar kom op het moet wel een beetje in het thema passen enzo. Zodra jullie je getuigen hebben gaan we de stad in. De jurk is echt een van de meest belangrijke dingen van de bruiloft, het moet perfect zijn. Ik bedoel ik wil graag jullie het zwaarste werk van handen nemen maar jullie moeten wel een beetje inzet tonen.'


Kaneeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel c:
Re: NEXT [message #1458 is a reply to message #1456] Sat, 21 March 2015 02:24 Go to previous messageGo to next message
  jaweriatjuhh is currently offline  jaweriatjuhh
Messages: 316
Registered: December 2013
Member
Indigo Hazel Waters

Aizen maakte een opening en gebaarde dat ik er doorheen moest stappen. Aizen vertrouwde ik, natuurlijk vertrouwde ik hem. Hij had mij terug gebracht. Zodra ik de opening door was stond ik in zijn "troonzaal". Het was nog precies hetzelfde als altijd. Kagura commandeerde alle hollows en espada's en liep peinzend heen en weer. Ze merkte mij niet op.
'Kagura. Vertrek.' Aizen plaatste een hand op mijn schouder. Kagura keek geschrokken op.
'Lord Aizen. U bent terug. Natuurlijk. Natuurlijk.' nu begon ze tegen iedereen te schreeuwen dat ze weg moesten en vertrok ze zelf ook. Aizen duwde me vooruit.
'Ga zitten, Indigo.'
Waar moest ik zitten? Op zijn troon na, was er geen stoel of zo. Hij wilde vast dat ik op de grond ging zitten en dat deed ik dus ook maar. Raar genoeg nam Aizen tegenover mij op de grond plaats.
'Wat wil je?' vroeg hij. Was hij serieus? Ik wilde alles vergeten. Ik wilde weer mezelf zijn.
'Ik wil de Indigo zijn voordat ik dood ging, de Indigo wie het niets kon schelen als er iemand dood ging. Ik wil gewoon weer mezelf zijn. Ik wil weer een half demon zijn.' antwoordde ik. Aizen begon te lachen. Lekker dan.
'Dat kan ik niet veranderen.'
'Je kan wel mijn geheugen wissen. Je kan Nikitha uit mijn geheugen wissen? Toch?'' vroeg hoopvol, misschien iets te hoopvol.
'Klopt. Dat kan ik inderdaad.'
*tijdsprong*

Ik werd wakker met koppijn. Het laatste wat ik herinnerde was dat ik een baksteen naar Thomas gooide. Wat er daarna was gebeurd kon ik me niet herinneren. En het leek ook net alsof er stukken waren gewist. Maar dat kon niet zo zijn, wat zou ik willen vergeten? Niets toch?
'Stomkop.' hoorde ik toen. Alexander zat in een hoek van de kamer en keek mij met toegeknepen ogen aan. 'Grote stomkop.'
'Ben geen stomkop.' mompelde ik beledigt.
'Dat ben je wel.' Waar kwam Eureka nou weer vandaan? Zij stond tegen de muur aangeleund en had een of ander wapen in haar hand vast. Het leek net alsof ze op jacht of zo ging.
'Waar ga jij heen?' vroeg ik.
'Met Kiba naar de Soul Society, hij heeft degen wie Hinata onder controle had gevonden en ik ben uit op wraak.' siste ze.
'Waarom?' vroeg ik een beetje verward.
'Door hem is Ander dood.' siste ze kwaad. O ja, dat alles was ook gebeurd. En ze gingen nu dus op jacht? Met z'n tweetjes? Ik mocht niet mee? Volgens mij was ik toch echt Kiba's nieuwe trainings buddy en mocht hij mij omdat ik zijn trainingen wel waardeerde. Nu voelde ik me beledigt.

Eureka Anastacia Briel

'Ik weel mee.' zei Indigo. Na-ah, dat zou sowieso niet doorgaan. Een mens wie mee zou gaan? Dat zou voor narigheid zorgen en daar had ik geen behoefte aan. En Kiba volgens mij ook niet.
'Helaas voor jou, Indi. Jij blijft hier. Voordat je nog meer stomme dingen doet.' snauwde Alexander. Thank you Alexander.
'Reka.' zei Kiba. Sinds wanneer noemde hij mij Reka. Hij zei altijd heel ongemakkelijk en op een rare toon Eureka. 'We gaan.'
Oké, eindelijk. Mijn geduld was al bijna op. Hoe was hij eigenlijk op die gast z'n spoor gekomen? Volgens mij deed hij namelijk niets hier behalve met Indigo trainen, bakstenen ontwijken en Selene op een hele awkward manier op een date vragen. En wat nou als hij de verkeerde had? Zou dat kunnen? Was dat mogelijk?
SOOPH NU [message #1459 is a reply to message #1458] Sat, 21 March 2015 21:15 Go to previous messageGo to next message
  xDaphnexfaalx is currently offline  xDaphnexfaalx
Messages: 24
Registered: March 2015
Location: Nederland
Junior Member
Elizabeth

We waren nu ongeveer 3 daagjes op weg tijdens de wereldreis. Thomas en ik hadden het super gezellig samen. We waren een paar keer door wolken heen gevlogen maar hadden besloten dat dat te belastend werd voor zijn vleugels. We lagen nu in een klein hotelletje in Tsjechië, hij in het ene bed en ik in het andere. Het was dat Thomas de rust en slaap nodig had, anders waren we nu waarschijnlijk op weg geweest naar het volgende land. Mijn maag knorde luid en ik sloeg mijn armen ervoor tegen het geluid.
'Ga eten!' Mompelde Thomas terwijl hij zich omdraaide. Het kwam er echter meer uit als 'wgja weeetn' maar ik snapte hem. Ik schudde mijn hoofd en stapte langzaam uit het bed, opzoek naar iets eetbaars. Na de hele kamer afgezocht te hebben- in het donker- plofte ik weer op bed met een appel. Zodra ik er echter in beet tufte ik het stuk appel terug uit en keek er boos naar. Nondeju, het was tijd om me te voeden, en niet met mensen eten, maar met mensenbloed... Ik zuchtte een keer diep en schreef een briefje voor Thomas. Ik zou waarschijnlijk terug zijn voor hij iets merkte maar goed, voor het idee.
Na twee beren en een los lopende lama te hebben verslonden vervolgde ik mijn weg terug naar het hotel. De lama had een nare smaak in mijn mond achter gelaten maar dat nam ik nu voor lief. Zachtjes opende ik de hotelkamerdeur en liep naar binnen. Zo te horen stond Thomas in de douche... Zo te horen was het understatement van het jaar; hij zong luidkeels mee met de muziek die hij op het volste volume had gezet.
'YOU TOLD ME THINK ABOUT IT, WELL I DID! NOW I DON'T WANT TO FEEL A THING ANYMORE, I'M TIRED OF BEGGING FOR THE THINGS THAT I WANT! I'M OVER SLEEPING LIKE A DOG ON THE FLOOR!' Hij zong mooi, erg mooi. Ik herkende het nummer en zette de deur op een kier terwijl ik begon mee te zingen.
'Imagine living like a king someday.'
'HEE' klonk er vanonder de douche.
'JE BENT TERUG!' en meteen gevolgd door 'LEKKER GEGETEN?'
Ik schudde mijn hoofd en lachte zachtjes, zo kun je toch geen gesprek voeren.
'BIJNA KLAAR?' schreeuwde ik daarom terug. Hij mompelde iets wat ik niet kon verstaan en zette toen de douche uit.
Hij gooide de deur open en kwam in een wolk van stoom de badkamer uit lopen in niets meer dan een handdoek om. Hij was zo schattig, maar hij had nog veel verdriet om de vermissing van Yue en daarom besloot ik er niks over te zeggen.
'Hoe was je ontbijt?' Vroeg hij bloedserieus.
'Je weet dat ik was jagen toch?' Hij knikte.
'Gaan we het echt hebben over bloed drinken?' Hij schudde zijn hoofd en lachte.
'Waar gaan we nu heen?' Veranderde ik van onderwerp en ik in kleermakerszit ging zitten. Hij draaide zich om en zocht naar een schone boxer terwijl hij zijn schouders ophaalde.
'Wat jij wilt?' Eerlijk gezegd zou het mij niet veel uit maken waar we heen zouden gaan... Als hij er ook maar was en ik weet dat hij niet hetzelfde over mij dacht als ik over hem. Hij dacht waarschijnlijk nog altijd aan Yue en dat moest ik respecteren. Ik liet me achterover op bed vallen en staarde naar het plafond.
'Zullen we naar Sint Petersburg in Rusland gaan?' Stelde ik uiteindelijk voor. Hij knikte en kwam naast me zitten. Hij had inmiddels een boxer gevonden en aangetrokken. Hij zat nu onhandig zijn ketting om te knopen. Hij had altijd die ketting aan en ik was te verlegen om ernaar te vragen. Stel dat hij die van Yue had gekregen en hij boos werd omdat ik ernaar vroeg. Ik besloot er niks over te zeggen en ging terug naar het plafond bestuderen.


Xx-jes van Faal ;3
LADIEDAHHH [message #1460 is a reply to message #1459] Sat, 21 March 2015 22:11 Go to previous messageGo to next message
  Sophietjuh99 is currently offline  Sophietjuh99
Messages: 249
Registered: December 2013
Member
REGENBOOOOG http://cache.desktopnexus.com/thumbnails/457129-bigthumbnail.jpg

Ivy Silva Viridi
Stiekem moet ik best lachen om Selene's vage liefdesleven. Zou het kunnen dat Kiba toch wel een prima jongen is? Neh... Dat zou wel echt een wonder zijn dan... In elk geval doet het verhaal me denken aan alle dingen die Selene en ik al hebben meegemaakt. Wij hoorden echt wel bij de eerste van deze groep. Selene, Indigo, Alex, Raven. Raven... Er wellen weer tranen op in mijn ogen.
'En toen-' Selene breekt haar zin af. 'Wat is er toch aan de hand, Iv?' Ze slaat een arm om me heen.
'Gewoon.', zeg ik terwijl ik mijn ogen afveeg. 'Ik moest denken aan hoe wij de eersten waren in deze groep en hoe alles is veranderd en verlopen sinds toen.' Het is even stil. 'Ik mis Razz.', geef ik dan toe.
'Ik weet het...', zegt ze. 'Hij kon enorm irritant zijn, maar we waren wel aan hem gehecht geraakt. Hopelijk is hij op een betere plek nu.'
'Hij is dood, Selene.', zeg ik. Plotseling ben ik woedend. Ik gooi haar arm van me af en sta op. 'DOOD, GODVERDOMME!' Ik draai me om en ren weg, Selene een beetje geschrokken achterlatend. Na 20 meter rennen stop ik. Ik heb nergens om naar toe te gaan. Ik maak hier geen vrienden mee. Selene is de enige die ik heb. Ik draai me weer om en loop terug naar de bosjes.
'Selene?' Geen antwoord. Ik kom aan bij de plek waar we net zaten, maar ze is er niet meer. Shit. Ik moet haar vinden en mijn excuses even aanbieden.

http://yourhairstyleideas.com/wp-content/uploads/2012/12/10-Vanessa-Hudgens-Hairstyles-2013-Photos.jpg

Scarlett Wesley
Mijn hoofd doet pijn van de stok van Kisuke en ik ben nog geen twee seconden weer levend en Gayla begint meteen weer over de bruiloft. Ik wil gewoon een lekkere bankhangmiddag met Jackson en een film kijken ofzo.
'En de getuigen. De getuigen. Ik kan het niet vaak genoeg herhalen. Van grooooooooot belang.', gaat Gayla door.
'Eigenlijk,', begin ik. 'dacht ik eraan om Natasha te vragen.' Wonder boven wonder is Gayla precies 1.4 seconden stil.
'Natasha... Je weet toch dat ze het zusje is van je bruidegom? Het is eigenlijk de bedoeling dat je iemand neemt die aan jouw kant staat.'
'Gayla, we gaan toch niet uit elkaar. En daarbij heb ik helemaal geen familie zover ik weet, en al mijn vrienden zijn ook Jacksons vrienden.'
'Ja... Daar heb je een punt. Jackson?'
'Eh...', antwoordt hij intelligent.
'Wie is jouw getuige?'
'Ehh...', zegt hij weer.
'JACKSON! JE GAAT ME NIET VERTELLEN DAT JE NOG GEEN GETUIGE HEBT?!' Gayla kijkt hem zwaar onbegrijpend aan. Jackson haalt zijn schouders op.
'Kom mee jij. Jij. Afschuwelijk. Slechte. Bruidegom.' Ze pakt hem aan zijn bovenarm en trekt hem achter zich aan. Hij werpt een kushandje naar mij en zwaait.
'Dag schatjeeeehh!', roep ik hem na.

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/736x/13/02/01/130201af0107465d27f904eabc6edb19.jpg

Thomas Daniël Quide
Ik kijk naar Lizzie die op haar bed ligt en naar het plafond kijkt. Ik probeer mijn ketting vast te doen. Niet zo'n goede combinatie moet ik toegeven.
'Lizz, kun je me even helpen?'
'Jow.' Binnen één miljardste seconden gaat ze rechtzitten, knoopt ze de ketting vast en gaat weer liggen.
'Waahh', mompel ik. 'Als ik zo snel was, zou ik echt veel sneller klaar zijn 's ochtends.'
'Wauw. Goh.', zegt ze sarcastisch.
'Ja wat?'
'Alsof jij iets doet aan je uiterlijk.'
'Ik ben beledigd! Alsof jij zelf iets doet aan je uiterlijk, jongedame!'
'Ik ben een vampier, het is mijn bestemming om er sexy as hell uit te zien.'
'Sexy as hell, huh?' Ik spring op het bed en begin haar te kietelen. Vampier of niet, ze is een meisje en ja... Meisjes vinden kietelen leuk. Gillend rolt ze half van het bed af. En dan rollen we echt van het bed af. Ik val bovenop haar, maar volgens mij heeft ze er niet zo veel last van. Mijn gezicht is een paar centimeter van het hare. Ik voel de vonken overspringen. Dit gevoel heb ik nog nooit gehad. Elizabeth's ogen zijn zo mooi. En zo dichtbij. Nog veel mooier van zo dichtbij. Ik kan haar nu zoenen. Ik ga haar zoenen! Nee. Yue. Ik klap dicht, verbreek het oogcontact en rol awkward van haar af. Langzaam sta ik op.
'Uhm sorry.. Ik heb je geen pijn gedaan hopelijk?' Ze kijk teleurgesteld naar me op, hoewel ze het probeert te verbergen.
'Eh, nee. Ik ben een echte rots hier enzo.' Ze lacht een beetje halfhartig. Shit. Nu heb ik haar teleurgesteld en afgeschrikt en shit. Nu vindt ze me vast niet meer leuk. Waarom kan ik niet over Yue heen komen!?! Het is wel alsof ze me in haar macht heeft van waar ze ook is.
'Hallo? Thomas?'
'Wow wat? Sorry!'
'Ik zei dat het misschien een goed idee was om kleren aan te doen?', zegt Elizabeth.
'Oh ja.', zeg ik terwijl ik kijk naar mijn boxer. Meer had ik niet aan. 'Ja.'
'En zullen we daarna verdergaan?'
Re: LADIEDAHHH [message #1461 is a reply to message #1460] Sat, 21 March 2015 23:31 Go to previous messageGo to next message
  jaweriatjuhh is currently offline  jaweriatjuhh
Messages: 316
Registered: December 2013
Member
Lelouch Vi Brittania
1
'Klaar?' vroeg ik aan Kiba. Ik ging mee met hem en Eureka, natuurlijk ging ik mee. Ik was Kiba's beste vriend en wilde ook wraak. Die gast zou dood moeten. Niet alleen had hij Hinata vermoord, hij had ook Ander vermoord ( een soort van, het was allemaal zijn schuld Wink. Ik sprong van het muurtje waarop ik zat af en strekte mijn armen.
'Ja.' bromde Kiba. Hij maakte een opening, wachtte tot Eureka en ik allebei erdoor heen waren en kwam daarna zelf ook. Hij sloot de opening.
We stonden in een rare tunnel achtige iets, hier was ik nog nooit geweest, maar de geur van zielen was duidelijk aanwezig.
Het leek net alsof we uren lang aan het lopen waren.... door een fucking tunnel. EEN STOMME TUNNEL. Geweldig. Hoe ver was het nog. Ik dacht dat Kiba die gast op het spoor was? Konden we niet een opening maken naar een gebied dat dichterbij was.

'Welkom.' Woaw. Woaww. Ik herkende de gast! Ik wist wie dat was. Hij had een relatie met Hinata's zus, Sakura of zo. Maar wat zijn naam was wist ik niet meer.
'Heb je ze eindelijk?' Woaw. Woaaww. Die gast herkende ik ook. Dat was Aizen. Kiba's broer. Wat deed hij nou weer hier?
'Aizen. Ik had het kunnen weten.' zuchtte Kiba boos. Aizen was echt gestoord, dat was nu wel duidelijk. Dat was echt duidelijk.
'Inderdaad. Hij, wat zijn naam ook mag wezen, werkt voor mij. En ja hij had Hinata onder controle. En hij is een belangrijke persoon in mijn plan dus hij mag niet dood.'
'Jawel.' zei Eureka brommend.
'En jij gaat er ook aan, Aizen.' Kiba stond al klaar om aan te vallen. Hij zou zijn eigen broer vermoorden. Niet dat ik dat erg zou vinden, Aizen was een klootzak, een hele grote klootzak. Oké, hij had een zielige jeugd gehad, maar dat was het wel. Aizen zou er ook voor kunnen kiezen om goed te zijn en zo, maar nee, hij wilde perse slecht zijn. SUkkel.
'Helaas. Ik hoef maar met mijn vingers te knippen en jullie zijn alle 3 je geheugen kwijt. Jullie zullen denken dat Ik nog altijd niets met Hinata en Anders dood te maken heb en dat jullie hem-' hij wees naar de gast naast hem- 'hebben vermoord.'
'Niet als wij sneller zijn.' mompelde Eureka, ze begon te rennen. Aizen lachte en daar ging hij, hij knipte in zijn vingers....

* 2 days later*

O god, wat had ik een hoofdpijn. Niet normaal gewoon. Ik duwde mezelf overeind. We waren weer in Kisuke's kelder achtig iets.
'Het werd wel eens tijd. Die daar praat in haar slaap en hij... hij is wakker maar weigert echt iets te doen.' Videl wees naar Kiba en Eureka. Kiba was inderdaad wakker, maar staarde gewoon voor zich uit.
'Jullie hadden een lijk mee genomen? Is dat degene wie jullie moesten hebben?' Kiba geeft geen antwoord. Welk lijk? Hadden we hem te pakken? Als we een lijk hadden meegenomen moesten we hem wel hebben vermoord toch? Ja toch? Ik kon het me alleen niet herinneren. Jezus, wat was er aan de hand met mijn geheugen? Dit was nogal vervelend.
Ik keek weer naar Kiba, hij gaf geen antwoord.
'Hij wilt ook al niet met Selene praten. Hij is al uit bed gekomen, heeft lopen wandelen en zo, maar weigert met Selene te spreken. Hij snauwde haar af en liep toen weer verder. Nogal raar vind je niet?'
'Kiba snauwt wel vaker mensen af... Alleen is het inderdaad raar dat hij Selene afsnauwt... Aangezien ze op een date gaan.'
'We gaan niet meer op een date.' mompelde Kiba dan monotoon. Wacht wat? Ik had voor die klootzak op een gitaar zitten tokkelen. Ik had fucking One Direction liedjes uit mijn hoofd moeten leren, en ook nog eens een stomme dansje en nu ging hij niet meer met haar op een date? Ik zou hem sowieso vermoorden
'WAT?' schreeuwde ik.
'Doe eens wat zachter, kloothommel.' bromde Eureka terwijl ze zich omdraait. 'Ik probeer te slapen.' Wacht, zij was ook wakker? En waarom sliep een meisje bij ons op de kamer? Was Kisuke zo lui om ons allemaal aparte kamers te geven, of Eureka ergens anders te te dumpen?
'Sorry. WAT?' zei ik nu wat zachter.
'Ik ga niet meer met haar op een date.' antwoordde Kiba, hij ging rechtop zitten en ging met zijn hand door zijn haren. 'Een date is dom en ik snap niet dat ik een date met haar wilde. En ja, we hebben hem te pakken.'
'Ik vermoord je.' siste ik nu weer.

Alexander

Ik keek naar het klokje, Indigo's oude klokje, nu mijn klokje. Nee zakhorloge. Het was geen klokje, het was een zakhorloge. Oud, kapot, roestig en toch heel mooi. Het was niet in mijn leven veranderd, ik was nog steeds onsterfelijk, dat was wel duidelijk toen ik mezelf een tijdje geleden van een klif af had gegooid, gewoon om te checken of ik nog onsterfelijk was. En ja, ik was nog onsterfelijk.
Eerst was ik een Engel- die heel hoog en dichtbij de troon stond- daarna was ik een gevallen Engel- ook heel geweldig, maar niet heus- en nu? Nu was ik een rare gevallen halve Engel demon achtig iets. Wat ik nu precies was, was niet duidelijk. Maar ik was nog steeds vreselijk knap. (lol) Ik had alleen zwarte vleugels en puntige oren gekregen wanneer ik tranformeerde, dus ja, veel was er niet veranderd. Op mijn oren en vleugels na. Mijn vleugels waren eerst spierwit en nu? Nu waren ze zwart. Wat ik niet heel erg vond.
'Xaaaaaandertje.' jubelde Indigo vrolijk. 'Ik ga je slaan met een baksteen.'
'Waarom?'
'Omdat Kiba Selene heeft gedumpt en jouw bff of zo is.'
'Ze waren nog niet eens op een date geweest.'
'Hij had haar wel mee uit gevraagd. En hij heeft gezegd dat een date dom is en dat het dom van hem was om Selene überhaupt op een date te vragen.'
'O.'
'Ja inderdaad.' Indigo haalde uit haar tas ( UIT HAAR TAS ?!?!?! Wink een baksteen vandaan en gooide die naar mij. Ik was zo stom genoeg om te blijven staan. De baksteen kwam keihard tegen mijn voorhoofd terecht. Jezus. Serieus? Oké, het deed niet zo veel pijn als jezelf van een klif gooien, maar dit deed ook behoorlijk veel pijn... Met mijn hand wreef ik over mijn voorhoofd. Op mijn hand zat nu bloed. Leuk. Ik smeerde het af aan mijn broek en ging weer met mijn hand langs mijn voorhoofd, gewoon om mijn wond te helen.
'O ja, dat kan jij natuurlijk.' bromde Indigo.
'Yup. Nu je een baksteen naar mij hebt gegooid, ga ik verder, oké, Indi?' Ik wachtte en keek haar aan.
'Oké.'
'Goed. Doei.' Ik klapte mijn vleugels uit en zette mij af. Waar ik heen zou gaan wist ik nog niet, maar wat maakte dat nou weer uit? Ik zou toch wel terug komen.

[Updated on: Sat, 21 March 2015 23:43]

Report message to a moderator

Re: LADIEDAHHH [message #1462 is a reply to message #1461] Sun, 22 March 2015 20:05 Go to previous messageGo to next message
  xDaphnexfaalx is currently offline  xDaphnexfaalx
Messages: 24
Registered: March 2015
Location: Nederland
Junior Member
LUKT HET KAREL??????!!!!!


Xx-jes van Faal ;3
Re: LADIEDAHHH [message #1463 is a reply to message #1462] Sun, 22 March 2015 20:08 Go to previous messageGo to next message
  FloorAbbestee
Messages: 530
Registered: December 2013
Location: My mind palace.
Member
Ladieda c:
Verveel je je daphne?

Kaneeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel c:
Re: LADIEDAHHH [message #1464 is a reply to message #1463] Sun, 22 March 2015 20:18 Go to previous messageGo to next message
  xDaphnexfaalx is currently offline  xDaphnexfaalx
Messages: 24
Registered: March 2015
Location: Nederland
Junior Member
JA IK WIL LEZEN EN DAARNA SCHRIJVEN


Xx-jes van Faal ;3
Re: LADIEDAHHH [message #1465 is a reply to message #1464] Sun, 22 March 2015 20:43 Go to previous messageGo to next message
  xDaphnexfaalx is currently offline  xDaphnexfaalx
Messages: 24
Registered: March 2015
Location: Nederland
Junior Member
Al bijna klaar floor?

Xx-jes van Faal ;3
Re: LADIEDAHHH [message #1466 is a reply to message #1465] Sun, 22 March 2015 21:38 Go to previous messageGo to previous message
  FloorAbbestee
Messages: 530
Registered: December 2013
Location: My mind palace.
Member
Ladieda c:
Selene Howe
http://imagizer.imageshack.com/img538/8517/eK1E0L.png


Oké, ja ik ben pissig. En ik wil nu behoorlijk graag weten wat er gebeurd is, maar uiteraard kan niemand zich daar iets van herinneren. Ugh.
Indigo heeft een stapeltje bakstenen verzamelt -waar haalt ze die toch vandaan?- en staat mensen ermee te bekogelen. De meeste mensen zijn ondertussen wel al gevlucht.
'Mag ik er ook een?' vraag ik als ik naar haar toegelopen ben.
'Je bent van plan hem naar Kiba te gooien of niet soms?'
'Naar wie anders?' vraag ik met opgetrokken wenkbrauwen. Indi grijnst naar me.
'Ga er voor.' zegt ze terwijl ze mij een baksteen aangeeft.
Ik vind het lastig te begrijpen wat ze zo geweldig vinden aan het smijten met bakstenen. De baksteen is hartstikke ruw, licht niet lekker in de hand en is daarbij totaal niet gestroomlijnd.
Maar ja oké het geeft wel een goed gevoel als hij recht op Kiba's neus land.


Oke jullie zoeken het verder maar uit ik moet naar bed :/ REGENBOOOOG


Kaneeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel c:
Previous Topic: Fairy tail ~Ms
Goto Forum:
  


Current Time: Thu Sep 21 23:26:02 CEST 2017

Total time taken to generate the page: 0.01905 seconds